عاقبت کسی که می خواست خوش باشد

خالو قربان هرسینی و آخر و عاقبت او در فلکلور سقز/ عمر فاروقیحالا که شکاف و اختلاف در انقلاب جنگل هویدا شد خالو قربان نیز با رفقایش به فکر مراجعت افتادند و در فصل زمستان که برفی سنگین باریده بود میرزا کوچک خان تنها مانده بودبه راستی این سرزمین ایران به مانند فرش رنگینی است که در پهنای کره زمین گسترده است و گنجینه ایست از گویشها و فرهنگها و زبانها و آداب و رسوم و خزائینی از فرهنگ عامیانه که از خراسان شمالی و مرزهای ترکمنستان و عشق آباد تا کلات نادری و خراسان جنوبی و رضوی و استان مرکزی و مناطق سمنان و دامغان و گلپایگان تا اصفهان و فارس همیشه بهار و چهارمحال و بختیاری و کرمانشاه و لرستان و کردستان از قطور و خوی و مادکوه تا ایلام و فصر شیرین و عراق عجم و زنگان و تبریز قهرمان خیز و اردبیل تا مرز اربیل که مورخی بزرگ چون ابن خلکان نوشت سقز بلدة فی الوسط اربیل و اردبیل و بر من معلوم نیست او چگونه حضاری و مساحی کرده و شهر و منطقه سقز را در میان راه اربیل و اردبیل قرار داده و چه مناسبت و خویشاوندی بین این دو ابرشهر هست که از چشم من و ما پنهان است؟ برای همین است سازمان علمی و فرهنگی ملل متحد (یونسکو) دارد هر ماه و هر سال نقطه ای از این فرش رنگین ایران را در میراث جهانی ثبت می کند. زمانی آسیابهای آبی دزفول و سرزمین خوزیهای خوزستان و چغازنبیل و شوش را و گاهی مزار و خانقاه شیخ صفی الدین اردبیلی و تخت سلیمان و دهها میراث معنوی این سرزمین عجایب را در فهرست میراث بنی آدم بر زمین ثبت می کند و من در این مقاله می خواهم از جماعتی از کُردهای هرسین و صحنه در استان تاریخی کرمانشاه مهد گوران و کلهر و سنجابی و پارسان بنویسم که چگونه در اواخر عهد سلسله ی بی لیاقت و ایرانفروش قاجار نام خود را تومار کردند